تبليغاتX
وبگاه گروه فرهنگی فکرت


+ نوشته شده در پنجشنبه دهم دی 1388ساعت 17:5 توسط مهدی شربی

اَلسَّلامُ عَلَيکَ يا اَباعَبْدِاللَّهِ الْحُسَيْن عليه السلام اَلسَّلامُ عَلَي الْحُسَيْن وَ عَلي عَلِيِ ابْنِ الحُسَيْن وَ عَلي اَوْلادِ الْحُسَيْن وَ عَلي اَصْحابِ الْحُسَيْن.
از آن جا که مردم به خصوص مؤمنين و شيعيان علي‏عليه السلام عنايت خاصي به مظلوميت سيد و سالار شهيدان حضرت ابي عبداللَّه الحسين عليه السلام و ياران باوفايش دارند، مجلس‏هاي بسياري به مناسبت‏هاي تولد و شهادت، محرم و عاشورا، کربلا و نينوا، اربعين و اسراء، برقرار مي‏نمايند، هزينه‏هاي سنگيني را در راستاي اظهار ادب و ارادت به حماسه خونين او و فداکاري و ايثار او صرف مي‏نمايند، در اقامه تعزيه و عزاداري او شب‏ها و روزهاي بسياري را صرف زنده نگه‏داشتن نام و ياد او، انديشه و حماسه‏اش، ايثار و گذشتش، شجاعت و انقلابش، ايمان و هجرت و شهادتش مي‏نمايند، اين توجه توده‏هاي مردم ما را بر آن داشت، تا نسل جوان، شور آفرينان حماسه مقدسش را نسبت به گوشه‏ائي و برگزيده‏ائي از رسالت آرمان و افکار او آشنا نمائيم. لذا در بيش از چهل عنوان موضوعات مختلف انتخاب گرديد، تا در مجالس آن حضرت که دانشگاه حسينيان و مرکز بررسي و تحليل بيانات و تفسير سخنان پيامبر گونه او مي‏باشد،مورد بحث قرار گيرد، تا مردم تحت تربيت انديشه‏هاي آن امام نور و اصحابش قرار گيرند و در روش و منش عملي و کاربردي خود جلوه‏ايي از آن حجت الهي گردند، راستي! چرا بايد نمايش‏هاي جنگ و اسارت و غيره در تعزيه‏خواني‏ها مطرح گردد، امّا صبر و استقامت، ايمانِ شهداء و اسراء، نجواي عارفانه و عاشقانه آن‏ها در آخرين شب از عمرشان به نمايش گذاشته نشود، بر ماست که افکار و پيام‏هاي آن نور خدا را در جامعه روشن نمائيم، تا جهت رسيدن به عزت‏هاي دنيايي و آخرتي، سعادت‏ها و کمالات انساني الگوي خويش را آن ولي خدا و ياران عاشقش قرار دهيم.

دریافت فایل برنامه   ( 207 کیلوبایت )

+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 11:56 توسط مهدی شربی |

يکي از بعدهاي ارزشمند انقلاب حسيني، بعد گسترده‏ي انساني آن است که قبلا هيچوقت به آن توجه نشده. و... اين بعد وسيع‏ترين و گسترده‏ترين افق را داراست.
ديدگاهي چنين عظيم، پژوهشي وسيع و فراگير نسبت به موقعيت « موالي» در آن دوره‏ي پيشتاز را لازم دارد. و نتيجه‏اي که ما در اينجا به آن مي‏رسيم اين است که «موالي» نقشي در ايجاد اين انقلاب نداشته‏اند و اين نتيجه‏اي است که با اطمينان به صحت آن بيان مي‏شود.
ولي نقش اين انقلاب در بيداري فکر «موالي» نسبت به اهميت موقعيتشان و آگاهي بر ستمي که بر آنان فرود مي‏آمده و به تواني که براي تغيير شرايط اجتماعي داشته‏اند، تا چه حد بوده است؟
همانطوري که پاسخگويي به بسياري از مسائل مهم، لازم و ضروري مي‏نمايد. از جمله آنها: - پايبندي به اصول اسلامي نسبت به قبل در اين زمان تا چه حد بوده؟...و سؤالاتي نظير اينها.
پاسخهايي که در اين پژوهش به بعضي از اين مسائل و مسائل ديگري که در اين مقدمه بيان نکرديم، داده شد، کافي نبوده. و اين به مفهوم آن نيست که جوابها صحيح نيستند بلکه با همه‏ي اين تلاشها، - براي پاسخگويي بهتر - نياز به گستردگي بيشتر است.
اين بحث از سه قسمت تشکيل يافته:
1- مقدمات: که درباره‏ي ابعاد فکري و هدفهاي آن و منابع تاريخي پژوهشي است.
2- چند نفر بودند و آنها که بودند؟: درباره‏ي شهيدان انقلاب حسين، چه آنها که از بني‏هاشم بودند و چه غير آنها در کربلا و کوفه. و معرفي هر يک از آنها در حدود معلومات موجود و در دسترس، همراه ضميمه‏اي که در آن متون «زيارت منسوب به ناحيه‏ي مقدسه» و «زيارت رجبيه» را آورده‏ شده و فصل مهمي در تحقيق چگونگي اين دو «زيارت» از حيث اينکه دو منبع اين بحث هستند، ما «زيارت منسوب به ناحيه‏ي مقدسه« را رجحان داده‏ايم و «زيارت رجبيه» را به عنوان مصدر درجه‏ي دوم و کم اهميت استفاده کرده‏ايم.
3- دلايلي که از اطلاعات بستگان شهيدان بدست مي‏آيد و موقعيت دولت و جامعه و شرايط انقلاب و آنچه که بعد و قبل از آن رخ داده را بيان مي‏کند.

دریافت فایل برنامه   ( 214 کیلوبایت )
+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 11:52 توسط مهدی شربی |

در پيرامون نهضت حسيني قلم هاي فراوان به گردش و عظمت نهضت را مورد بازرسي قرار داده اند. مي توان گفت درباره انديشه و رفتار هيچ امامي بعد از امير المومنين عليه السلام به مقدار انديشه و رفتار حسين عليه السلام به ويژه نهضت حسيني قلم ها به نگارش نپرداخته اند. البته همانند ساير موضوعات قلم ها از زاويه ها و انگيزه هاي متفاوت در اين ساحت قدم نهاده اند. با تفاوت هاي فراوان به طور کلي مي توان قلم ها را به سه گروه تقسيم نمود.
 بايد بر اين حقيقت با کمال تاسف اعتراف نمود که بسياري از قلم ها در راستاي عاشورا و نهضت حسيني قلم خرافات و تحريف به حساب مي آيند. انگيزه هاي قيام را تحريف و روش امام و ياران سترگش را توام با خرافات و آويخته هاي خويش و نهضت را نه تنها از درون تهي بلکه يک چيز بي معنا و بلکه باعث رکود و خمودي جامعه مطرح مي سازند.
قلم هايي که با انگيزه هاي سالم به دور نهضت حسيني گردش نموده و وقايع نهضت را سالم و واقعي و بدون از هر گونه تحليل و پيام رساني ثبت مي نمآيند. که قلم اينان همان قلم تاريخ نگاري و ارزش آن نيز تاريخ نگاري مي باشد که حوادث را مي نگارد.
نوع سوم از قلم ها آميخته از نگارش حوادث تاريخ به همراه تحليل هاي واقع گرا و در نتيجه پيام رساني به زمان ها و شرايط مشابه آن مي باشد.
ارزش والا و برتر از آن قلم سوم است، که افزون بر نگارش ‍ صحيح وقايع از نهضتي همانند عاشورا، عاشورا را يک جريان اجتماعي تحليل نموده و در خور پيام رساني به هر زمان مي داند.
اين نوشتار در سه بخش تنظيم شده است؛ بخش نخست سيري در زندگي امام حسين عليه السلام، در بخش دوم برخي فضايل امام عليه السلام مورد بررسي قرار گرفته، و در بخش سوم که انگيزه اصلي نوشتار را شکل مي دهد، به موضع گيري هاي امام در برابر جريان هاي اجتماعي پرداخته شده است.  

دریافت فایل برنامه   ( 290 کیلوبایت )

+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 11:49 توسط مهدی شربی |

امام حسين‏(ع) نواده پيامبر عظيم الشأن اسلام‏(ص)، فرزند اميرالمؤمنين حضرت علي بن‏ابي‏طالب‏(ع) و جگر گوشه ملکه اسلام حضرت فاطمه زهرا(ع) و برادر امام مجتبي‏(ع) و پدر نُه امام است.
آن حضرت در سوّم شعبان سال چهارم هجري چشم به دنيا گشود و در روز عاشورا سال 61 هجري در سرزمين کربلا، در راه دفاع از دين و فضيلت به شهادت رسيد و در مکاني که هم اکنون زيارتگاه مسلمانان است مدفون گشت.
سخن گفتن درباره امام حسين‏(ع) مانند نفس کشيدن مي‏ماند گرچه مکرر است امّا براي ادامه حيات و رهايي از مشکلات فراوان دنيا و آخرت لازم و ضروري است.
درباره زندگي سيّدالشهدا(ع) کتابهاي بسياري نوشته شده که مشتمل بر هزار مجلّد است، با اين همه ناگفته‏هاي فراواني باقي مانده است که بيان و تبيين آنها تحقيقاتي گسترده‏تر و تأليفاتي افزون‏تر مي‏طلبد.
کتاب حاضر که مجموعاً چند گفتار پيرامون سرور آزادگان جهان امام حسين‏(ع)از تأليفات مؤلّف صاحب نام و مرجع تقليد جهان اسلام حضرت آيةاللّه العظمي سيّد محمّدحسيني شيرازي است و در اداي... در دسترس علاقمندان به اهل‏بيت‏(ع) قرار مي‏گيرد، اميد است که مقبول درگاه خداوند متعال واقع شود.
دریافت فایل برنامه   ( 147 کیلوبایت )

+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 11:36 توسط مهدی شربی |

موضوع شعر عاشورا، مسائل مربوط به قيام الهي امام حسين(ع) و اخبار مبتني بر شهادت آن حـضـرت از زمـان حضرت آدم تا خاتم، و حوادث مرتبط با اين نهضت بي نظير، از مکّه تـا کـربـلا و از کربلا تا مدينه و مکّه است، و همانند ساير انواع شعر سنّتي در زبان فـارسـي سـبـک هاي مختلف، قالب هاي متنوّع و اوزان متعدّد عروضي دارد، علاوه بر اين در قـلمـرو شـعـر نـو و آزاد نيز آثار ارزنده اي در موضوع کربلا و عاشورا وجود دارد که از ضوابط خاصّ به خود پيروي مي کنند.
در تـعـريف شعر عاشورا بايد به اين نکته عنايت داشت که هر چند اين نوع شعر موضوعاً مـربـوط بـه مـسـائل قـيـام حـسـيـني و وقايع مرتبط با آن است ولي بايد ميان آثاري که صـرفـاً بـه مـسـائل عـاطـفـي کربلا و ماتمي آن پرداخته اند با آثار منظومي که ملهم از ارزش هـاي عـاشـورايـي و مـبـتـنـي بـر اهـداف الهـي ايـن نـهـضـت شـگـرف انـد، تـفـاوت قايل شد. بر اين اساس مي توان گفت:
شـعـر عـاشـورايـي، شـعـري اسـت کـه در مقام تبيين مقولات ارزشي اين نهضت الهي است و مـتـعـهّدانه حول محور مسائل زيربنايي آن حرکت مي کند، و شعر عاشورا به شعري اطلاق مـي شـود کـه صـرفـاً بـه بـيان عاطفي و ماتمي و هراز گاه به جنبه هاي حماسي واقعه کربلا مي پردازد.
شعر عاشورايي دو دهه اخير بيشتر به مفاهيم ارزشي عنايت دارد گر چه از بيان عاطفي و حماسي نيز در تبيين اين مقولات سود مي جويد. اين ديدگاه ها هر کدام مبتني بر قرائتي از فرهنگ عاشورا است که تفصيلاً در این به آن پرداخته شده است.
بـراسـاس مدارک متقن تاريخي، معزّالدّوله احمد بن بويه ديلمي، فرمان داد تا براي اوّلين بار در روز عاشوراي سال 352 ه‍. ق مراسم عزاداري حسيني به صورت آشـکـار و عزاداري عمومي و فراگير در ايالات تحت سيطره او انجام پذيرد، و اين جريان بـه مـدّت شـصـت سـال ادامـه يـافـت.
و شـايـد ابـوالحـسـن مـجـدالدّيـن کـسائي مَرْوزي،نخستين شاعرفارسي زبان شيعي باشدکه سوگ سروده اودرمراثي حضرت سيّد الشّهدا و اصحاب وفادار آن حـضـرت در پـيـشـيـنـه شعر مکتوب عاشورا به ثبت رسيده و از اين روي او را آغازگر اين حرکت در شعر مکتوب آييني در زبان فارسي مي دانند...

دریافت فایل برنامه   ( 273 کیلوبایت )

+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 11:32 توسط مهدی شربی |

ادبيات، بي‏ترديد مظهر انديشه يک قوم و تصوير عمومي فرهنگ يا جامعه يا امت است که بدان وسيله مي‏توان به ارکان و جزئيات مهمي از تمدن و سنن آن مردم واقف شد. ادبيات تجليگاه عناصر معنوي و آزماني تفکر آدمي است؛ و از آنجاست که مي‏توان لطافت انديشه‏ها و پاگيزگي ذهنها را دريافت و به ميزان استعداد و گرايش صاحبان آن فرهنگ نسبت به مقوله‏هاي مشترک انساني، از قبيل حق پرستي، حريت، جوانمردي و... دست يازيد.
ادب و ادبيات در فرهنگ اسلامي، ديرزماني به تمامي جلوه‏هاي تفکر اطلاق مي‏شد و کاربرد گسترده‏اي داشت. روزگاري اين واژه را بر خلق کريم و شرافت انساني و تأثير آن در زندگي مردم خاص و عام اطلاق مي‏کرده‏اند. بعدها دايره شمول آن به معناي تهذيب نفس، شناخت و آموزش علوم و معارف نيز گسترش يافت و سرانجام پس از آن، به نحوي خاص بر شعر و نثر و آثار بلاغي دلالت ادب به مفهوم ادبيش منحصر به کتابهاي تعليمي منشيانه شسته و رفته نبود، بلکه تمام رسالاتي را شامل مي‏شد که سنت وسيع عربي - اسلامي - بر آن متکي بود و... پس سخن از ادبيات به معناي کلي آن سخن از تمامي ابعاد فرهنگي يک قوم است که در قالبهاي خاص - شعر، نثر، کتب تاريخ... - و عام ادبي - مثل خطابه‏ها، رجزها و به طور کلي ادبيات شفاهي - جلوه مي‏کند و ناگزير اين نوشتار نيز از اين ديدگاه به مسأله ادبيات عاشورايي مي‏نگرد.

 دریافت برنامه ( 136 کیلوبایت )



+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 11:27 توسط مهدی شربی |

در اين نوشتار، پس از بيان مقدمه‏اي درباره چگونگي توجه شاهان قاجار به شعاير ديني، به ترتيب سلطنت ايشان به شيوه‏هاي عزاداري در عهد هر يک پرداخته است. مي‏توان گفت که جز عهد ناصري، بقيه دوره‏ها به اجمال از نظر گذرانيده شده و حوادث و شيوه‏هاي عصر ناصري به صورت مفصل‏تري مورد بررسي قرار گرفته است.
رونق بي‏سابقه عزاداري در عهد ناصر الدين شاه ، برپايي تکيه‏دولت و مراسم‏هاي تعزيه‏خواني، موافقت‏ها و مخالفت‏هاي علما با شبيه‏خواني، قمه‏زني، ورود مطالب بي‏پايه در روضه‏خواني‏ها و اقدام برخي از علما در برابر آن، شمايل‏کشي، چهل منبر و... از مسائلي است که در عهد ناصري رخ نموده است.
کليد واژه‏ها: عزاداري، قاجاريه، تکيه دولت، تعزيه‏خواني، خرافات ، قمه‏زني.
شاهان قاجار دل بستگي و توجّه ويژه‏اي به رعايت آداب و برگزاري مناسک و شعائر ديني، از خود نشان مي‏دادند. برخي محقّقان، اين خوي را در تشابه با شاهان صفوي، به خصلت فرصت‏طلبي و عوام فريبي شاهانه آنان نسبت مي‏دهند؛ و در مقابل عدّه‏اي بر اين باورند که شاهان قاجار را در اين مورد نمي‏توان با صفويان مشابه دانست؛ چرا که قاجاريان، از قدرت سياسي و اجتماعي لازم، براي حکومت بهره‏مند بودند و نيازي به عوام فريبي و تظاهر از راه باور ديني مردم نداشتند و بنابر اين مظاهر دينداري آنان، نه از سرِ ريا که از صدق باطن و اخلاص در اعتقادشان نشأت مي‏گرفته است
به هر حال فارغ از آن‏که منشأ، ريا باشد يا اخلاص، درباره مظاهر دينداري قاجاريان - علي الخصوص اوّلين‏هاي ايشان - نقل‏هاي تاريخي فراواني وجود دارد. يکي از اين مظاهر، و در مواردي حتّي مهم‏ترينشان، آيين‏هاي مربوط به عزاداري اهل بيت‏عليهم السلام است. در اين بين، «تعزيه» بيش از ديگر آيين‏ها مورد توجّه واقع شده و رونق يافت... از سفرنامه‏ها و گزارش‏هاي جهانگردان، چنين بر مي‏آيد که اين تظاهرات شريعت طلبانه، فقط منحصر به شخص شاه نبود؛ و گويا ديگر مردان حکومت، شاه زادگان و درباريان نيز بر سرِ تظاهر هر چه بيشتر و نمايان‏تر به دينداري، با هم رقابت مي‏کرده‏اند.که در این کتاب مورد بررسی قرار می گیرد.

دریافت برنامه

+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 11:23 توسط مهدی شربی |

سروده‏اي است حزن‏آلود، اما جان‏بخش.
آوايي است اشک‏آور، ولي دلنواز.
سوگنانه‏اي است جانسوز، ليکن روشني افروز.
مرثيه:
معراج انسان از خاک تا افلاک است و از خود تا خدا.
شفيق دردمندان در خلوت است و رفيق تنهايان درغزلت.
پيمان عاشقان با معشوق است و پيوند عابدان با معبود.
مرثيه:
لبيک به نداي عدالت است و فرياد در برابر جنايت.
شورش درون است و شوراندن برون.
زمينه سازي براي ظهور است و خودسازي براي حضور.
و حسين(ع):
مصباح هدايت است و مفتاح سعادت.
گرما بخش قلوب است و پاک کننده‏ي ذنوب.
حسين(ع):
پناه بي‏پناهان است و قرار بي‏قراران.
رمز شهادت است و سر شفاعت.
تدريس و تبليغ و تاليف هر موضوعي در صورتي موفق و جذاب خواهد بود که از چندين امر برخوردار باشد، از جمله:
1-مواد و مطالب مفيد و صحيح.
2-روش بيان فصيح و بليغ و بديع.
موضوع «مرثيه خواني» نيز از اين دو امر جدا نيست. بدين جهت، دراين نوشتاربر آن شديم تا گزيده‏اي از مراثي امام حسين و يارانش-ع- را از دوکتاب معتبر نفس المهموم(عربي) و منتهي الآمال از محدث قمي - رضوان الله عليه - و با اندکي ويرايش گردآوري نماييم، و در زمينه‏ي روش مرثيه خواني صد و بيست و هشت (128) نکته را که طبق حساب ابجد برابر با نام مبارک «امام حسين»-ع- است به قلم آوريم. اميد است براي علاقه‏مندان به مرثيه خواني راهگشا و راهنما باشد.
در خاتمه ضروري مي‏دانيم از همه‏ي کساني که دست ياري به ما داده‏اند سپاسگزاري نماييم، وپنجره‏ي چشمانمان را بر نسيم رهنمودهاي خوانندگان گشوده نگه داريم.

دریافت برنامه

+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 11:15 توسط مهدی شربی |

گمان نمي کنم شهري در خاورميانه در صحنه سياست جهاني،نقشی خطيرترازکوفه بازي کرده باشد؛ زيرا اين شهر،مرکز آگاهي سياسي و اجتماعي براي تمام ملتهاي مسلمان بوده است وازجمله فعاليتهاي بارزاين شهر، سرنگون کردن حکومت عثمان؛بزرگ خاندان اموي و فعاليت قابل توجه براي انتخاب اميرالمؤمنين علي؛ پسرعم پيامبراکرم-ص-به خلافت بود.
کوفه بزرگترين پشتيبان نظامي اسلام بود.همچنين کوفه ازموقعيت استراتژيکي خاصي برخورداربوده ومرکزفعاليتهاي اقتصادي محسوب مي گشت،وبيشترين درآمدحکومت مرکزي،ازاين شهرتأمين مي شد،لذا مورد توجه خلفا بود.
اميرالمؤمنين-ع- اين شهررامرکزخلافت قراردادودارايي حکومت بدين شهرمنتقل گشت.پس ازصلح امام حسن، حکومت به دست معاويه افتاد.اگراين صلح نبودامت اسلامي دچارسيلي ازمشکلات اجتماعي شده وتنهاخداوندپيامداين مشکلات رامي دانست وبس.پس ازصلح،کوفه دراختيار معاويه قرار گرفت
اهل کوفه پس ازگذشت اوقات مناسب، به فکرسرنوشت خود افتاده انگشت ندامت به دندان گزيدندوازآنچه با امام اميرالمؤمنين و فرزندش ‍حسن-ع-کرده بودند،ابرازانزجارنمودندودر صدد جبران تفريط و جدايي طلبيها افتادند؛مخفيانه نزد امام حسين-ع- رفته از او خواستند تا عليه معاويه شورش کندورهبري حرکت انقلابي کوفه را به عهده بگيرد.چون معاويه هلاک شد،لذارهبران کوفه نتيجه گرفتند که تنها راه بازگشت مجد وعظمت شهرشان،به حکومت رسيدن امام حسين-ع-مي باشد.پس هزاران نامه و دهها هيأت نمايندگي نزد امام فرستادند و حضرت را براي آمدن به کوفه ترغيب نمودند.امام-ع- قبل ازهر کار، لازم ديد نماينده اش را به سوي آنان گسيل دارد تا اوضاع رادريافته به وي گزارش کند.
ورود مسلم،اهل کوفه را دچار خوشحالي وسروربزرگي کردوهجده هزارتن باوي بيعت نمودندواطاعت وجان نثاري خودرابيان داشتند. يزيد که حساسيت قضيه رادرک کرده بودامارت آن دياررا به ابن مرجانه جلاد سپرد. لذا کوفيان تمام خواسته هاي ديني وملي خودرافراموش کرده،سردرلاک خودفروبردندوذليلانه تحت امر ابن مرجانه درآمدند!
اما اين کتاب به صورتي موضوعي و فراگير، به بررسي حوادث مي پردازد؛ بررسي دقيق و تحليل موشکافانه، از مختصات اين کتاب است. مؤلف ...واقعيت قضيه مسلم بن عقيل شهيد را آن چنان آشکارمي کند که گويي خود وي، يکي از شاهدان اين فاجعه بوده است و مراحل متعدد اين ماجرا را به چشم خود ديده است.

دریافت برنامه

+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 11:12 توسط مهدی شربی |

بي شک با فرا رسيدن ماه محرم تمام شيعيان به ياد يک روز غم بار مي افتند روزي که يادآور يکي از جانسوزترين ايام سال است، روز دهم ماه محرم سال 61 هجري و سرزمين کربلا.
در اين ماه پرحادثه ترين وقايع سال نهفته است که نبايد هيچ مسلماني اين ايام را فراموش کند و با اينکه حدود سيصد و شصت سال از آن حادثه مي گذرد هنوز گرمي کربلا دلها را براي فرزند زهرا عليهاالسلام بي تاب مي کند چرا که بفرموده امام حسن مجتبي عليه السلام: هيچ روزي بالاتر از روزي که بر اباعبدالله گذشت نيست.
اين کتاب، که به سبک تازه و روان جهت استفاده و مطالعه دانش پژوهان به ويژه دانشجويان، مبلغان ديني و مدرسان رشته تاريخ تدوين يافته است، تنها رويدادهاي يک ماه از سال قمري، يعني ماه محرم الحرام را که نخستين ماه سال قمري است، مورد بررسي قرار داده است …
اما بخشهاي کلي اين کتاب، عبارتند از:
1 - ماه محرم در آينه آيات و اخبار.
2 - روزشمار رويدادهاي ماه محرم.
3 - سال شمار ماه محرم.
4 - واقعه کربلا... 

دریافت برنامه

+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 11:6 توسط مهدی شربی |

هـر نظام سياسي و حکومتي، اهداف و مقاصدي را در دستور کار خود دارد. روشن است اهداف هـر حـکـومـتـي مـبـتـنـي بر نگرش ها و بينش هاي کلي و کلان يک حکومت و طراحان و برنامه ريزان در آن حکومت است.
بر اين اساس، نظام هاي سوسياليستي و ليبراليستي، براساس نگرش و بينش خاص ‍خـودشـان، کـه عـمـدتـاً بـر نـگـرش مادي گرايي، انسان محوري و دنياگرايي صرف استوار است، نهايت هدفشان تأمين رفاه مادي و آزادي هاي جنسي و دوري گزيدن از دغدغه هـا و مـسـئوليـت پـذيـري هـاي رنـج دهـنـده و مـحـدود کـنـنـده مـي بـاشد و هرآنچه که براي شـهـرونـدان خود خواستارند و درصدد تأمين آن برمي آيند در همين نان و آب و آزادي هاي مـربـوط بـه زنـدگي دنيوي و تمتعات مادي و جنسي است و بس؛ چون اين گونه مکاتب، اسـاسـاً مـعـنـويـت و اخلاق الهي و ديني را برنمي تابند و اگر هم از اخلاق و ارزش هاي اخـلاقـي و مـعـنـوي سـخـن مي گويند، اخلاقيات سکولاريزه شده و همراه با سود محوري و دنياطلبي است که اصلاً مرزهاي ارزش هاي الهي و ديني را برنمي تابد و تماماً در خدمت اهـداف مادي و منافع دنيوي و لذت جويي هاي جنسي و نفساني است. نگرش اين نوع حکومت هـا )اخـلاق محوري( و به تعبير جامع تر )خدا محوري( نيست، بلکه )انسان محور( و به بيان دقيق تر )سودمحوري( يا )دنيا مداري( است.
بنابراين، اهداف حکومت و مديريت در نظام هاي سوسياليستي و ليبراليستي از اساس با اهـداف حـکـومـت و مـديـريـت در نـظـام هـاي مديريتي ـ الهي تفاوت مي کند. به اين بيان که مـديران در حکومت هاي غير ديني و الهي، براي مديريت ارزش و اعتبار آرماني قائلند چون بـه چـيـزي غـيـر از تـأمـيـن خـواسـته هاي مادي و رسيدن به لذايذ جسماني و دنيوي معتقد نيستند و اگر هم اندک اعتقادي داشته باشند، هدف دوم و پايين تر آنهاست. اما در نظام هاي حکومتي ديني و الهي به ويژه در نظام حکومتي و مديريتي اسلام چنين نيست…اسلام به عنوان آيين و مکتب جامع و کامل آسماني براي مدير و رهبر جامعه، جايگاه ويژه اي قـائل بـوده و نـقـش رهـبـري را بـسيار تعيين کننده و سرنوشت ساز مي داند. در اين جا به جايگاه امامت و رهبري در نگرش اسلام،...مي پردازيم.

دریافت برنامه

+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 11:3 توسط مهدی شربی |


در دين ها و کيشهاي پيشين يهود نصارا و… باژگون سازي آموزه ها هدفها واژگان و گردانيدن سخن از جاي خود کنار گذاردن کنار کشيدن روي داده است؛ براي هدفها و برنامه هاي ويژه:
(يحرفون الکلم من بعد مواضعه…)
سخنان خدا را جا به جا مي کنند پس از آن که جاي هر سخني را مي شناسند.
در اسلام نيز البته با اين فرق که اسلام در حصار نگهبانان تيزنگر و هشيار بوده و هست و هماره کساني بوده و هستند که هرگونه دست آلوده اي را از ساحَت آن دور بدارند و هرگونه غبار را از سيماي آن بزدايند و از گوهر و بنياد آن پاسداري کنند:
(…فانّ فينا اهل البيت في کلّ خَلَفٍ عدولاً ينفون عنه تحريف الغالين و انتحال المبطلين و تأويل الجاهلين.)
زيرا در خاندان ما اهل بيت در هر عصر جانشينان عادلي هستند که از واژگونه سازي و تحريف آموزه هاي ديني از سوي غاليان به خود بستن باطل گرايان و بد معني کردن نادانان باز مي دارند.
سخن ما در اين نوشتار درباره رويداد عاشوراست. آيا رويداد عاشورا آن گونه که بوده و رخ داده به تمام و کمال و با همه جنبه ها و زاويه ها به دست ما رسيده و يا دستکاري شده و چهره غبار گرفته و کدري از آن فرا روي ماست؟

دریافت برنامه

+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 10:7 توسط مهدی شربی |

در تکوين و شکل گيري ويژگي هاي اخلاقي و نفساني، که تعيين کننده شخصيت انسان محسوب مي شوند. عوامل سه گانه خانواده، معلّم، مربي و دوستان و همکاران، مؤثرند. در بين اين عوامل، خانواده به عنوان پايه گذار شخصيّت فرد، مهمّترين نقش را ايفا مي نمايد. فرزندان نه تنها از نظر جسمي از والدين خود متأثر هستند و وجودشان معدّلي از خصوصيات فيزيکي آنها مي باشد؛ بلکه از نظر روحي و رواني نيز تا حدّ زيادي تحت تأثير ايشان هستند.علي(ع) به مالک اشتر نوشت: «براي کارها کساني را برگزين که از تجربه و نجابت بهره مندند و از خانواده هاي ريشه دار و شايسته و پيشتاز در اسلام برخاسته اند که چنين کساني در اخلاق برترند و در آبرومندي سالم تر، به آزمندي هاي مادّي کم تر چشم دارند و به پايان کار بيشتر مي انديشند». و اين مسأله در علم ژنتيک به اثبات رسيده است.
يکي از عواملي که روح و روان انسان را تحت تأثير قرار مي دهد و در نتيجه رفتار اختياري او را متأثر مي سازد خانواده است... به همين جهت بود که علي (ع) در نامه خود به مالک اشتر نوشت: «از افرادي که با تجربه و با حيأ و از خاندان صالحه مي باشند در کارها استفاده کن، زيرا آنها کم طمع تر و نسبت به عواقب امور بيناتر هستند.» علاوه بر تأثير خانواده در تکامل روحي فرد نقش آن در شکل گيري شخصيّت اجتماعي افراد بسيار حايز اهميّت است. بنابراين اصالت و شرف خانوادگي از علل معدّه شخصيت فردي و اجتماعي محسوب مي شود.

اجمالاً ترديدي در اين نيست که نقش خانواده در تکوين شخصيّت فردي و اجتماعي انسان بسيار حايز اهميّت است. با توجّه به اين مطلب، درباره جايگاه نسبي و خانوادگي امام حسين (ع) به اختصار در این کتاب گفته می شود.

دریافت برنامه

+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 9:57 توسط مهدی شربی |

علي بن موسي بن جعفر معروف به «ابن طاوس» در سال 589 ه. ق در شهر دانشمند خيز و عالم‏پرور«حله» چشم به جهان گشود. ابن طاوس در آن شهر علم و اجتهاد رشد يافت و از محضر پدر بزرگوارش بهره کافي برد و همانطور که خود مي‏گويد:
پدر و نيز جد وي «ورام» بيشترين نفوذ را بر وي در سالهاي رشدش داشته‏اند و به او فضيلت، تقوي و تواضع را ياد داده‏اند.
علماي ديگري که ابن طاوس در نزد آنان درس خوانده عبارتند از: ابوالحسن علي بن يحيي الخياط حلي، حسين بن احمد السوراوي، تاج‏الدين حسن بن علي الدربي، نجيب‏الدين محمد السوراوي، صفي‏الدين بن معد بن علي الموسوي، شمس‏الدين فخار بن محمد بن فخار الموسوي و...
ابن طاوس در نسلهاي بعدي به عنوان «صاحب الکرامات» معروف شد.
او خود از حوادث معجزه‏آسايي که برايش رخ داه مواردي را نقل مي‏کند. و نيز گزارش شده که با امام زمان (عج) در تماس مستقيم بوده است. گفته مي‏شود که علم به «اسم اعظم» به او اعطاء گرديد اما اجازه‏ي اينکه آن را به فرزندش بياموزد، داده نشد.
ابن طاوس خود اذعان داشته که من به اول هر ماه آگاهي دارم بدون اينکه به هيچ يک از اسباب آگاهي بدان، تمسک نمايم.
کتاب «لهوف» ابن طاوس اختصار و اشتهار را با هم جمع کرده و در نزد علماي برجسته شيعه جايگاه مهمي براي خودش باز کرده است به طوري که شهيد محراب آيت الله سيد محمد علي قاضي تبريزي مي‏فرمايد: «کتاب لهوف سيد ابن طاوس - رحمة الله عليه -، نقلياتش بسيار مورد اعتماد است و در ميان کتب مقاتل کتاب مقتلي به اندازه اعتبار و اعتماد به آن نمي‏رسد و در اطمينان بر آن کتاب در رديف اول کتب معتبره مقاتل قرار گرفته است» «تحقيقي درباره اربعين»به خاطر اهميت کتاب لهوف که از معتبرترين متون به شمار مي‏آيد، جمعي از بزرگان به ترجمه آن پرداخته‏اند که ظاهرا اولين ترجمه به قلم شيواي ميرزا قلي تبريزي به نام «لجة الالم» مي‏باشد.

دریافت برنامه

+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 9:43 توسط مهدی شربی |