وبگاه گروه فرهنگی فکرت
نهضت تعقل اسلامی

|
دریافت فایل برنامه ( 273 کیلوبایت )
بي شک با فرا رسيدن ماه محرم تمام شيعيان به ياد يک روز غم بار مي افتند
روزي که يادآور يکي از جانسوزترين ايام سال است، روز دهم ماه محرم سال 61
هجري و سرزمين کربلا.
در اين ماه پرحادثه ترين وقايع سال نهفته است
که نبايد هيچ مسلماني اين ايام را فراموش کند و با اينکه حدود سيصد و شصت
سال از آن حادثه مي گذرد هنوز گرمي کربلا دلها را براي فرزند زهرا
عليهاالسلام بي تاب مي کند چرا که بفرموده امام حسن مجتبي عليه السلام:
هيچ روزي بالاتر از روزي که بر اباعبدالله گذشت نيست.
اين کتاب، که
به سبک تازه و روان جهت استفاده و مطالعه دانش پژوهان به ويژه دانشجويان،
مبلغان ديني و مدرسان رشته تاريخ تدوين يافته است، تنها رويدادهاي يک ماه
از سال قمري، يعني ماه محرم الحرام را که نخستين ماه سال قمري است، مورد
بررسي قرار داده است …
اما بخشهاي کلي اين کتاب، عبارتند از:
1 - ماه محرم در آينه آيات و اخبار.
2 - روزشمار رويدادهاي ماه محرم.
3 - سال شمار ماه محرم.
4 - واقعه کربلا...
هـر نظام سياسي و حکومتي، اهداف و مقاصدي را در دستور کار خود دارد. روشن
است اهداف هـر حـکـومـتـي مـبـتـنـي بر نگرش ها و بينش هاي کلي و کلان يک
حکومت و طراحان و برنامه ريزان در آن حکومت است.
بر اين اساس، نظام
هاي سوسياليستي و ليبراليستي، براساس نگرش و بينش خاص خـودشـان، کـه
عـمـدتـاً بـر نـگـرش مادي گرايي، انسان محوري و دنياگرايي صرف استوار
است، نهايت هدفشان تأمين رفاه مادي و آزادي هاي جنسي و دوري گزيدن از
دغدغه هـا و مـسـئوليـت پـذيـري هـاي رنـج دهـنـده و مـحـدود کـنـنـده مـي
بـاشد و هرآنچه که براي شـهـرونـدان خود خواستارند و درصدد تأمين آن برمي
آيند در همين نان و آب و آزادي هاي مـربـوط بـه زنـدگي دنيوي و تمتعات
مادي و جنسي است و بس؛ چون اين گونه مکاتب، اسـاسـاً مـعـنـويـت و اخلاق
الهي و ديني را برنمي تابند و اگر هم از اخلاق و ارزش هاي اخـلاقـي و
مـعـنـوي سـخـن مي گويند، اخلاقيات سکولاريزه شده و همراه با سود محوري و
دنياطلبي است که اصلاً مرزهاي ارزش هاي الهي و ديني را برنمي تابد و
تماماً در خدمت اهـداف مادي و منافع دنيوي و لذت جويي هاي جنسي و نفساني
است. نگرش اين نوع حکومت هـا )اخـلاق محوري( و به تعبير جامع تر )خدا
محوري( نيست، بلکه )انسان محور( و به بيان دقيق تر )سودمحوري( يا )دنيا
مداري( است.
بنابراين، اهداف حکومت و مديريت در نظام هاي سوسياليستي
و ليبراليستي از اساس با اهـداف حـکـومـت و مـديـريـت در نـظـام هـاي
مديريتي ـ الهي تفاوت مي کند. به اين بيان که مـديران در حکومت هاي غير
ديني و الهي، براي مديريت ارزش و اعتبار آرماني قائلند چون بـه چـيـزي
غـيـر از تـأمـيـن خـواسـته هاي مادي و رسيدن به لذايذ جسماني و دنيوي
معتقد نيستند و اگر هم اندک اعتقادي داشته باشند، هدف دوم و پايين تر
آنهاست. اما در نظام هاي حکومتي ديني و الهي به ويژه در نظام حکومتي و
مديريتي اسلام چنين نيست…اسلام به عنوان آيين و مکتب جامع و کامل آسماني
براي مدير و رهبر جامعه، جايگاه ويژه اي قـائل بـوده و نـقـش رهـبـري را
بـسيار تعيين کننده و سرنوشت ساز مي داند. در اين جا به جايگاه امامت و
رهبري در نگرش اسلام،...مي پردازيم.
در دين ها و کيشهاي پيشين يهود نصارا و… باژگون سازي آموزه ها هدفها
واژگان و گردانيدن سخن از جاي خود کنار گذاردن کنار کشيدن روي داده است؛
براي هدفها و برنامه هاي ويژه:
(يحرفون الکلم من بعد مواضعه…)
سخنان خدا را جا به جا مي کنند پس از آن که جاي هر سخني را مي شناسند.
در
اسلام نيز البته با اين فرق که اسلام در حصار نگهبانان تيزنگر و هشيار
بوده و هست و هماره کساني بوده و هستند که هرگونه دست آلوده اي را از
ساحَت آن دور بدارند و هرگونه غبار را از سيماي آن بزدايند و از گوهر و
بنياد آن پاسداري کنند:
(…فانّ فينا اهل البيت في کلّ خَلَفٍ عدولاً ينفون عنه تحريف الغالين و انتحال المبطلين و تأويل الجاهلين.)
زيرا
در خاندان ما اهل بيت در هر عصر جانشينان عادلي هستند که از واژگونه سازي
و تحريف آموزه هاي ديني از سوي غاليان به خود بستن باطل گرايان و بد معني
کردن نادانان باز مي دارند.
سخن ما در اين نوشتار درباره رويداد
عاشوراست. آيا رويداد عاشورا آن گونه که بوده و رخ داده به تمام و کمال و
با همه جنبه ها و زاويه ها به دست ما رسيده و يا دستکاري شده و چهره غبار
گرفته و کدري از آن فرا روي ماست؟

اجمالاً ترديدي در اين نيست که نقش خانواده در تکوين شخصيّت فردي و اجتماعي انسان بسيار حايز اهميّت است. با توجّه به اين مطلب، درباره جايگاه نسبي و خانوادگي امام حسين (ع) به اختصار در این کتاب گفته می شود.
علي بن موسي بن جعفر معروف به «ابن طاوس» در سال 589 ه. ق در شهر دانشمند
خيز و عالمپرور«حله» چشم به جهان گشود. ابن طاوس در آن شهر علم و اجتهاد
رشد يافت و از محضر پدر بزرگوارش بهره کافي برد و همانطور که خود ميگويد:
پدر و نيز جد وي «ورام» بيشترين نفوذ را بر وي در سالهاي رشدش داشتهاند و به او فضيلت، تقوي و تواضع را ياد دادهاند.
علماي
ديگري که ابن طاوس در نزد آنان درس خوانده عبارتند از: ابوالحسن علي بن
يحيي الخياط حلي، حسين بن احمد السوراوي، تاجالدين حسن بن علي الدربي،
نجيبالدين محمد السوراوي، صفيالدين بن معد بن علي الموسوي، شمسالدين
فخار بن محمد بن فخار الموسوي و...
ابن طاوس در نسلهاي بعدي به عنوان «صاحب الکرامات» معروف شد.
او
خود از حوادث معجزهآسايي که برايش رخ داه مواردي را نقل ميکند. و نيز
گزارش شده که با امام زمان (عج) در تماس مستقيم بوده است. گفته ميشود که
علم به «اسم اعظم» به او اعطاء گرديد اما اجازهي اينکه آن را به فرزندش
بياموزد، داده نشد.
ابن طاوس خود اذعان داشته که من به اول هر ماه آگاهي دارم بدون اينکه به هيچ يک از اسباب آگاهي بدان، تمسک نمايم.
کتاب
«لهوف» ابن طاوس اختصار و اشتهار را با هم جمع کرده و در نزد علماي برجسته
شيعه جايگاه مهمي براي خودش باز کرده است به طوري که شهيد محراب آيت الله
سيد محمد علي قاضي تبريزي ميفرمايد: «کتاب لهوف سيد ابن طاوس - رحمة الله
عليه -، نقلياتش بسيار مورد اعتماد است و در ميان کتب مقاتل کتاب مقتلي به
اندازه اعتبار و اعتماد به آن نميرسد و در اطمينان بر آن کتاب در رديف
اول کتب معتبره مقاتل قرار گرفته است» «تحقيقي درباره اربعين»به خاطر
اهميت کتاب لهوف که از معتبرترين متون به شمار ميآيد، جمعي از بزرگان به
ترجمه آن پرداختهاند که ظاهرا اولين ترجمه به قلم شيواي ميرزا قلي تبريزي
به نام «لجة الالم» ميباشد.